The Sleeks and The Pricks

Now pardon me for coming back without even a dramatic prelude of where I have been. I just want to pour my fussiness out lately for some living and non-living things. But before that, I would rather speak in my native tongue to avoid Jim Crowism.

Nakakaasar na talaga sa opisina! Hindi ko alam kung nasa akin ang lahat ng problema o nasa kanila. Pero isa lang ang sigurado ako. Mga pangit sila! Hindi naman sa itsura, though pwede din, I'm speaking more of ugali at madami pang iba.

Una, hindi ko alam kung ako lang to or what, pero parang naiinsulto ako, lalo kanina, nung pinaulit nila sa kin yung report na ginawa ko. Although may typo error naman talaga that made my statement logically incorrect, pero yung approach nila sa kin eh parang hindi maganda. Parang gusto kong sabihin, duh?!? Who do you think you are?!? eh yung word nga lang na "impartial" eh nagulumihanan ka na. At pwede ba, yung pananalita ha, nakakairita talaga. Kung ako hindi nila maintindihan dahil westernize ang tunog natin, sila naman hindi ko maintindihan kasi sadyang pangit sila magsalita. I sound masama pero totoo. Ok lang sana eh, matatanggap ko na ang pagkakaiba namin ng dila. Pero sana yung tolerance natin sa hindi nila kaaya-ayang pagsasalita eh maisukli naman nila sa tin.

Pangalawa, karamihan sa kanila walang galang, lalo sa mga kainan o restaurant. May mga mababait oo, pero may sobrang hindi mabait din! Ikaw pa aawayin. Kaya dapat talaga dito unahan mo sila ng tapang at kung hindi, papatiklupin ka nila.

Yun lang. Kairita di ba.

Ay about the sleeks, I did some splurging recently when I bought an Everbest shoes and 30gb iPod video enhanced 5th generation.

That's all bye.